zwycięski blog w projekcie Szkoła z poezją 2012
Blog > Komentarze do wpisu

Sylwetki poetów

W piątek 2 grudnia (o 9.45) spotykamy się z Karolem Maliszewskim, który pokaże nam, Jak czytać, żeby dobrze pisać.

Karol  Maliszewski

 „spieszny przechodzień, tęskniący do nowych miejsc i sytuacji; niespokojny duch, szukający sankcji własnego istnienia; wreszcie uważny, czujny, napięty obserwator rzeczywistości. Na koniec także: poeta odnajdujący siebie pośród innych poetów”. /Jacek Gutorow o Karolu Maliszewskim/

 

 zdjęcie - http://bi.gazeta.pl/im/1/10535/z10535251X.jpg

Karol Maliszewski - poeta, prozaik, krytyk literacki. Urodzony w 1960 roku w Nowej Rudzie, obecnie pracuje  w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest absolwentem filozofii i doktorem nauk humanistycznych.

Jego przygoda z literaturą rozpoczęła się całkiem normalnie. Babcia, mama i sąsiadka czytały mu bajki, jak był jeszcze małym dzieckiem. Dopiero kiedy wydoroślał, zaczął czytać czasopisma, gazety i literaturę. Autora zafascynowały książki Dickensa, Bursy, Wojaczka, Tuwima, Brzechwy, Dostojewskiego. Ponadto oprócz literatury duże znaczenie w życiu Maliszewskiego odegrało kino. Jego najulubieńszymi filmami, które przypominają mu dzieciństwo, są Dzwonnik z Notre Dame i La Strada. Na podwórku odgrywał niektóre sceny z tych filmów. W liceum pisał skecze i występował jako aktor. Chciał napisać sztukę, ale okazało się, że nie jest to zajęcie dla niego. Miłością do teatru zaraził się od Antoniego Mackiewicza.

Literatura dla Maliszewskiego jest sposobem na radzenie sobie z różnymi trudnymi okolicznościami (przeżył śmierć ojca). Natomiast poezja ukazuje dystans, pozorność świata i języka. Rozkosz literacka kojarzy mu się z fragmentami Jayce’a Faulknera.

Jego książki, tomiki dotyczą najczęściej losu prywatnego, pokoleń ludzkich, obecności osób, które się utraciło w swojej pamięci, oraz problemu odnalezienia się w życiu. Autor jest bardzo ciekawy świata, kocha książki i od razu, kiedy coś przeczyta, szuka nastroju, przekazu, czegoś, co mogłoby go natchnąć do dalszego pisania. Wyjście z monotonii powoduje u pisarza natchnienie. Od swoich czytelników oczekuje empatii, zrozumienia i zaufania. Uważa, że widzą w nim osobowość i zarazem wartościowego pisarza realizującego się w różnych formach literackich.

Poezja

Dom i mrok, Kalambur, Wrocław 1985

Wiersz wolny, Kłodzki Ośrodek Kultury, Kłodzko 1987

Miasteczko – prośba o przestrzeń, Noworudzkie Towarzystwo Kulturalne, Nowa Ruda 1988

Będę przebywał jeszcze wtedy w Polsce, SW Logo, Nowa Ruda 1991

Młody poeta pyta o-, OKIS, Wrocław 1994

Rocznik sześćdziesiąty grzebie w papierach, Przedświt, Warszawa 1996

Rok w drodze, Ruta, Wałbrzych 2000

Inwazja i inne wiersze, Zielona Sowa, Kraków 2004

Zdania na wypadek. Wiersze wybrane, Red, Brzeg 2007

Potrawy pośmiertne, WBPiCAK, Poznań 2010

 

Proza

Dziennik pozorny, Abakart, Biblioteka Toposu, Sopot 1997

Próby życia, Zielona Sowa, Kraków 1998

Faramucha, Zielona Sowa, Kraków 2001

Sajgon, Biuro Literackie, Wrocław 2009

 

Krytyka literacka

Nasi klasycyści, nasi barbarzyńcy. Szkice o nowej poezji, IW Świadectwo, Bydgoszcz 1999

Zwierzę na J. Szkice o wierszach i ludziach, Wyd. Dolnośląskie, Wrocław 2001

Nowa poezja polska 1989-1999.  Rozważania i uwagi, OW ATUT, Wrocław 2005 Rozproszone głosy. Notatki krytyka, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2006 (książka nominowana do nagrody Nike)

Po debiucie. Dziennik krytyka, Biuro Literackie, Wrocław 2008

Z dolnośląskiej półki. Szkice o literaturze regionalnej, Kolegium Karkonoskie, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa, Jelenia Góra 2008

Pociąg do literatury. Szkicownik z Dolnego Śląska, OW ATUT, Wrocław 2010  

 

Zachęcam do czytania:

http://www.literackie.pl/recenzje.asp?idautora=21&idtekstu=1932&lang=PL

http://www.salonliteracki.pl/portal/publicystyka/23-rozmowa-z-jurorem/96-szufladki-zostawilem-innym-wywiad-z-karolem-maliszewskim-z-cyklu-rozmowa-z-jurorem

http://www.nieszuflada.pl/_artykuly/maliszewski_wiersze.html

http://wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/1,35771,9186385,Karol_Maliszewski_wysiada_na_stacji_literatura.html

http://zeszytypoetyckie.pl/poezja/10-karol-maliszewski

Aleksandra Eliasz z I A

 

Karol Maliszewski - urodzony w 1960 roku w Nowej Rudzie, poeta, prozaik, krytyk literacki, pracownik Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Studiował filozofię i polonistykę. Nauczyciel języka polskiego i historii oraz wykładowca współczesnej literatury polskiej w Kolegium Karkonoskim w Jeleniej Górze. Laureat nagród im. Marka Jodłowskiego w 1994, im. Barbary Sadowskiej w 1997, im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno w 1999, nominowany w 2007 do prestiżowej nagrody literackiej Nike za tom szkiców krytycznych Rozproszone głosy.

Dzięki bardzo dużej aktywności literackiej około 2000 roku zdobył renomę „człowieka, który czyta wszystkie tomiki poetyckie”. Swoją krytykę wolał precyzować jako empatyczną. „Oznacza to, że głównym tematem jego zainteresowania jest autor oraz wyrażane bądź przeżywane emocje”.

 

Potrawy pośmiertne z tomiku o tym samym tytule:

 

ten olśniewający stół, 
którego będziecie się trzymać 
jak burty okrętu zapadającego się 
w tłustej zupie oceanu, 

a ja wam będę machał jak szalony 
z bezludnej wyspy, która zaludni się szybko 
i któryś powie „Co się wściekasz”, 
i będzie się zacinał, jąkał; 

dopiero potem powiedzą mi, 
że to Bóg. Ale nie dojdzie do mnie nic, 
żadna wielkość, prawda czy poczucie, 
pustka rozdęta w piersiach, lśniąca 
na krawędziach, to wszystko 

(koniec do przełknięcia jak ołów, 
rtęć do wypicia)

Aleksandra Wargulec z I A 



wtorek, 29 listopada 2011, spotkaniazpoezja-4

Polecane wpisy

www.lo4.wroc.pl Tu podaj tekst alternatywny Tu podaj tekst alternatywny